langzaamaan

Lekker Hardlopen !

Afslaan… of niet?

Afgelopen weekend was het zover… ik zou samen met Esther de Trail des Fantômes gaan lopen… Al maanden keek ik er naar uit en zag ik er tegenop, het zou mijn revanche worden op de mislukte poging van 2 jaar geleden. Maar de trainingen liepen niet zoals ik wilde en naar de duinen gaan om te trainen was steeds geen tijd voor.  Dus eigenlijk was de voorbereiding niet optimaal maar de wil om te gaan was enorm, ik wilde persé aan mijzelf bewijzen dat ik het best kon, als ik maar die eerste heuvel over zou zijn…

Donderdagmiddag gingen wij al richting het zuiden, Esther was die dag jarig en ze gaf een feest voor haar 50ste! verjaardag, en aangezien Valkenswaard toch in de richting van België is, namen we daar een hotelletje om te overnachten na het super gezellige feest.

Na een overheerlijke lunch bij Esther met Gerard, Janine en Chiel gingen wij met z’n allen richting La Roche en Ardenne om elkaar daar weer te treffen op het terras van het hotel. Na een nogal laat diner kregen we een bijzondere voorstelling van het “spook” van het kasteel te zien met als toetje een beetje vuurwerk. We waren blij dat we dát niet gemist hadden 😉

De volgende ochtend heb ik nog even getwijfeld of ik niet toch op mijn nieuwe slofjes, die ik vrijdag bij Scarabee had gekocht, zou gaan lopen. Per slot van rekening zit daar meer IMG_2442profiel onder dan onder mijn eigen, oude, slofjes.

Uiteindelijk toch maar de “verstandigste” keuze gemaakt en mijn oude slofjes aangetrokken, je weet maar nooit met nieuwe schoenen.

Uiteindelijk was ik rond een uurtje of 1 helemaal aangekleed en klaar IMG_2444voor vertrek…

Om half 2 vertrokken we voor de 27 kilometer, ik voelde de spanning in mijn buik, na een paar honderd meter zouden we gelijk die ene heuvel krijgen waar ik twee jaar geleden zo naar werd… Zou het nu weer gebeuren, zou het mij lukken nu wel naar boven te komen, wat als… Er ging van alles door mijn hoofd… Nog net niet in paniek en volop gesteund door Esther, die mij moed insprak, heb ik de top bereikt… Pffff… het was gelukt… niet vragen hoe… en mijn benen hadden er een uitgesproken mening over… Nu was het een kwestie van oppakken en doorgaan… maar mijn benen wilden niet meer, alle ellende van de afgelopen tijd kwam naar boven en mijn hele lijf wilde alleen nog maar schreeuwen en rusten, nog maar even wandelen dan, kijken of het lijf wil herstellen… En ja, na wat wandelen en veel steun van Esther, kon ik zowaar weer wat gaan rennen, een heerlijke afdaling volgde en het voelde goed, ik zou écht die 27 kilometer gaan volbrengen!

Tot de volgende heuvel… met trillende benen stond ik boven… helemaal verzuurd… maar weer wandelen op het “vlakke” stuk om te herstellen… en plots was daar, na zo’n 6,5 km de splitsing… Linksaf voor de 27 km, rechtsaf voor de 13 km… Ik wilde zó graag die 27 km lopen… maar na de laatste klim was ik zó leeg dat het mij niet verstandig leek, er kwamen nog meer van dat soort beklimmingen, nog hoger zelfs, en wat moest je doen als je na de eerstvolgende beklimming helemaal niet meer kunt lopen, ik kon moeilijk van Esther verwachten dat ze mij van de berg af zou dragen… Ik wil wel, ik wil niet, ik wil wel, ik wil niet, zo heb ik ongeveer 5 minuten staan draaien en dubben… Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt, we zijn, met pijn in mijn hart, rechtsaf geslagen…

Op zo’n 7 kilometer was de drankpost, even wat zoute stengels en gummibeertjes naar binnen gewerkt, klaar voor de laatste zware klim. En zwaar was hij, stapje voor stapje naar boven geklauterd, en boven wist ik het… ik had de juiste keuze gemaakt…

IMG_2437

De rest van de route wandelend en rennend afgemaakt, nog even lekker door het koude water van de Ourthe, klein stukje over de camping, en daar was de finish! Na iets meer dan 13 kilometer was ik blij, heel erg blij, met mijn keuze, die 27 kilometer waren écht teveel geweest…IMG_0072

Niet al te lang na ons kwam de rest ook binnen, en onder het genot van een welverdiende pot bier, kwamen de verhalen over deze “barre” tocht los.

 

Ik wil speciaal Esther heel erg bedanken voor haar steun onderweg, zonder haar was ik halverwege gaan zitten, om niet meer op te staan (denk ik).

IMG_2445Voor de start allemaal nog fris en fruitig!

Gerard, Esther, Chiel, Janine en Cor, het was super gezellig met jullie!

 

Advertenties

Dank voor je reactie !!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: