langzaamaan

Lekker Hardlopen !

Koning van Spanje Trail

Een hele tijd geleden had ik mij ingeschreven voor de “Koning van Spanje” trail… Ik wilde toen de 17 kilometer lopen, kon ik makkelijk, dacht ik toen… Maarja, bij mij is het altijd maar weer afwachten hoe het blijft gaan met het lopen… Gaat het een hele tijd goed, dan ineens is daar weer de terugslag… Meestal mijn enkel die erg pijnlijk wordt, de laatste tijd was het mijn heup die meer dan pijnlijk werd…

Toch maar weer eens een fysio opgezocht, slijmbeursontsteking was het oordeel en ik moest maar naar de huisarts voor pillen ofzo… Braaf 14 dagen pillen geslikt en (bijna) geen beweging gehad, nog een weekje extra rust eraan geplakt, maar geen merkbare verbetering. Toch maar rustig begonnen met lopen en een andere fysio geconsulteerd. Die weet mijn klachten aan mijn enkel en heup door een ietwat scheve heupstand… zou het?? Maar na twee behandelingen voelde zelfs mijn enkel, waar ik al ruim 2 jaar last van heb, beter, minder pijnlijk dus….

Maar door al dat gestuntel had ik veel te weinig getraind in de duinen, en de dag van de trail in Gulpen kwam steeds dichterbij. Gelukkig was bij mijn inschrijving de 17 km vol en moest ik genoegen nemen met de 10 km. Nu een geluk bij een ongeluk, 10 km zou mij in dit stadium waarschijnlijk niet lukken, laat staan 17 km!

Wel had ik een lang weekend geboekt om gezellig met Chris naar Gulpen te gaan, dus vol onzekerheid of ik wel of niet zou gaan lopen, gingen we naar Zuid Limburg voor een gezellig weekendje. In de loop van vrijdagochtend reden we met mijn cabriootje die kant op in de hoop dat het mooi weer zou worden en dat we lekker met het dakje open in het rond konden rijden.
In Gulpen aangekomen een lekkere lunch en een bijbehorend biertje genomen en toen het hotel even buiten Gulpen opgezocht. Heel leuk hotel, een kleine maar comfortabele kamer met een heerlijke douche, meer heb je niet nodig, toch?

Heerlijk toeren

Heerlijk toeren

Zaterdagochtend na een prima ontbijt scheen het zonnetje volop dus wij zijn lekker in het autootje gaan zitten met het kappie open voor een toertje in de omgeving.

Limburgse Wafel

Limburgse Wafel

Door Limburg, België en Duitsland ging de tocht met als afsluiter een wafel met vers fruit en ijs in Vaals, genieten!

Terug in het hotel de wandelschoenen aan om de route naar en van de trail te verkennen. Naar de start was het 2,5 km dus prima te wandelen, toen een stuk van de trailroute gelopen, mooie route, droge paden, maar zwaar… pfff waar ging ik aan beginnen… Voor de terugreis naar het hotel toch maar even een oppep-biertje gedronken in Gulpen, dat loopt vast soepeler 🙂

Zondagochtend na een flink ontbijt, toch maar de hardloopspullen aangetrokken, en al wandelend naar de start begon het enthousiasme te groeien, het zou leuk worden! Het was fris maar prachtig weer, dus hardlopen of wandelen, het zou genieten worden.
Rond een uur of half 10 waren de meesten al op het zonovergoten terrein en het was een leuk weerzien van bekenden en minder bekenden. Al kletsend met iedereen vloog de tijd voorbij en werd het tijd om zelf in het startvak plaats te nemen voor de 10 kilometer…

Starten, lopen, rustig aan, heelblijven… Er gaat van alles door je heen als je start met in je achterhoofd dat je eigenlijk veel te weinig getraind hebt… Ach, gewoon genieten van het weer en de omgeving, dan ga je wandelen, wat maakt het uit…? Tot de eerste beklimming… Een hele hoge heuvel van gras, hij leek niet zo erg, tot je erop probeert te rennen… Niet dus… Wandelen en nog eens wandelen, meer zat er niet in, enkel en heup vonden het niet leuk wat ik aan het doen was. Ook mijn kuiten stribbelden tegen, maar dat is normaal na zo weinig heuveltraining. Maar die enkel en heup kon ik niet omheen, au au en nog eens au! Bijna boven had ik mijn besluit genomen, ik ga terug, stom gedoe dat lopen, dit wordt écht helemaal niets!

Totdat ik bijna boven was… “Zeg, kan ik je een motivatie-mail sturen, @Langzaamaan??” klonk het achter mij… hihi… een volstrekt onbekende vrouw sprak mij bemoedigend toe, even kletsen, even lachen om mijn Twitternaam die achterop mijn shirt staat, en voor ik het weet waren we boven en werd het parcours vlakker. Nog een kilometer ofzo met die vrouw en haar twee vriendinnen gelopen en elkaar moed ingesproken, tot het ineens een stuk beter ging… Na een korte groet ging ik mijn eigen gang, iets sneller dan zij, lekker in mijn eigen tempo, eindelijk! Het lopen ging steeds beter en vlak voor de verzorgingspost zag ik Wendy lopen. Even samen gelopen, wat te drinken genomen bij de post, maar toen wilde ik verder, het ging eindelijk lekker en (vrijwel) pijnloos!
Vanaf dat moment leek ik wel te vliegen, lekker lopen en genieten van de omgeving, snel naar beneden en stukjes wandelen naar boven, zelfs bij de splitsing van de 17 en 10 nog even getwijfeld of ik niet toch maar de 17 km zou gaan lopen… nee, niet overdrijven nu, gewoon lekker je rondje afmaken, niet te gek doen, zoveel heb je niet getraind…IMG_0006
Uiteindelijk heerlijk de route volbracht met als beloning een lekker (alcoholvrij) biertje!

Na  afloop nog even nakletsen met alle anderen die ook moe maar voldaan aan de finish stonden en toen werd het (helaas) tijd voor de wandeling terug naar het hotel en de auto, om onze lange reis naar huis aan te vangen, het heerlijke lange weekendje is weer voorbij.

Geheel onverwacht heb ik toch enorm genoten van deze prachtige trail en ik vond het erg leuk om de diverse Loopmaatjes weer eens terug te zien! Met name mijn “reddende engel” Wendy bedankt, en Esther, Andrina, Margriet, Kitty, Jolande, Marco, Bart, Jeroen, Ron, Ans en Jan het was gezellig jullie weer te zien en te spreken en wie weet tot de volgende trail 🙂

 

 

 

Advertenties

5 reacties

  1. Dat opstarten is bij jou altijd weer een heel verhaal. Maar deze keer komt het genieten toch zeker weer bovendrijven. gelukkig maar. En ook blijkt maar weer dat het niet altijd een solosport is. We hebben elkaar zeker af en toe nodig. En daar is niets mis mee! Mooi verhaal!

  2. Reactie van mijn pa : Wat een geinig blogje, lijkt me erg leuk daar. Mooie natuur en zo, maar daar let jij natuurlijk niet zo op, hoewel?? Nee, je wordt te veel in beslag genomen door je blessures. Jammer hè? Het lijkt mij nl. zo leuk om als een soort hertje door de natuur te springen en hard te lopen en door wolven achterna gezeten te worden (of door de koning van Spanje natuurlijk) maar ja, de geblesseerde wordt als eerste gepakt en verslonden. Ik ga me nu in ieder geval voorbereiden op een avontuurlijke tocht door de duinen en ja…de grote beesten met die hoorns waren er gisteren weer, ze zien er uit als sukkels dus vandaag neem ik mijn Afrikaanse wandelstok mee. Als ik er eentje te pakken kan nemen heb ik voor een jaar vlees in huis, dat is nog wat anders dan zo’n schriel konijntje wat hooguit één weekend meegaat.

  3. Reactie van mijn schoonmoeder : hallo lieverd. ik lees het weer een leuk week-end gehad.lekker gegeten ook een Limburgse wafel ?ja en natuurlyk weer flink je best gedaan met lopen goed hoor.ik hoop dat je het nog lang vol zal houden dan ben ik trots op je. dikke kus.

  4. Zo te lezen weer een supermooi weekend achter de rug Yvonne. Je moet er inderdaad een stukje voor rijden maar dan krijg je wel iets moois voorgeschoteld. Jammer dat je altijd eerst een paar kilometer nodig hebt om in de flow te komen.

  5. Mooi verhaal Yvonne. Heerlijk weekend gehad zo te lezen. Wat goed dat je toch de trail hebt gedaan en uiteindelijk toch nog lekker hebt kunnen lopen. Volgend jaar de 17km maar pakken dan? 😉

Dank voor je reactie !!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: