langzaamaan

Lekker Hardlopen !

Duinentrail

Als het trailen nog steeds goed gaat en leuk is, wat doe je dan? Juist… je laat je verleiden er weer een te lopen… Dit keer de Duinentrail bij Schoorl.

Vorige week liet Bart via Twitter weten dat zijn startbewijs voor de 15 km te koop was, aangezien hij zelf liever de 30 km ging lopen. Even geaarzeld, maar 15 km moet kunnen dacht ik. De hele week waren de weersvooruitzichten voor zondag prima dus langzamerhand begon ik mij heel erg te verheugen op deze trail.

Totdat… mijn lift naar Schoorl niet doorging en ik dus alleen moest gaan (ik ben geen held, alleen naar onbekend terrein) én tot overmaat van ramp werd er voorspeld dat het zondag ging waaien en regenen… Nu vind ik lopen in de regen helemaal niet zó erg, maar met een loopje, waarbij je in de regen moet wachten tot je mag starten, vind ik regen een drama… Je bent al nat en koud voordat je mag beginnen, en de anders zo gezellige sfeer bij een loopje is al helemaal ver te zoeken.
nummer Schoorl
Zaterdagavond begon het al te regenen en waaien en kwam bij mij de twijfel… Maar, ik had er wel mijn duintraining van zaterdagochtend voor afgezegd, dus ik wilde wél heel graag gaan… Ach, waarom ook niet, voorspellingen komen niet altijd uit… toch?? Dus wel… vanmorgen toen ik wakker werd hoorde ik de regen en de wind al tegen het slaapkamerraam slaan… zal ik dan toch maar thuis blijven…? Om 8:15 met lood in mijn benen toch maar de deur uit gegaan, hopen dat ik het kan vinden, en wie weet klaart het weer toch nog op…
Vlakbij het startpunt mijn autootje geparkeerd, ik zag al veel mensen lopen met sporttassen dus moest ik wel in de buurt zijn… en dat klopte ook, nog geen 300 meter verderop was de sporthal… ik was blij… de eerste “hindernis” was genomen 🙂
In de sporthal mijn startnummer opgehaald en toch even mijn naam gewijzigd van Bart naar Yvonne, staat toch leuker op uitslagen.nl 🙂 Enkele Loopmaatjes tegengekomen, bekende en onbekende, erg leuk! Even kletsen en dan is het door de stromende regen op weg naar de start.

Daar sta je dan… onderaan de klimduin… en, goed voorbereid als ik altijd naar een loopje ga, was mijn vraag aan de omstanders of we daar direct omhoog moesten lopen… ik wist het niet… maar volgens sommigen moesten we daar idd direct omhoog… Sjee die klimduin is HOOG!! Na het startschot bleek gelukkig dat we er niet overheen, maar links omheen mochten… pffff… dat was mazzel. Rustig beginnen, geen snelheid maken en enkel, kuiten en knie rustig laten wennen aan het rennen. Het ging goed… mijn oefeningen van de afgelopen week beginnen eindelijk zijn vruchten af te werpen… Gelukkig ging de route niet direct omhoog dus even rustig inlopen, erger dan “gevoelig” werd het niet, dus ondanks de regen, die nog steeds gestaag naar beneden kwam, kon ik al snel van het lopen gaan genieten.

Na ongeveer een kilometer of 2 stond de hele groep plots stil, er was een opstopping vlak voor een hele hoge trap! Je kon maar met twee naast elkaar omhoog en gelukkig werd er rustig naar boven gelopen. Even de ademhaling tot rust laten komen. Ik heb het aantal treden niet geteld, maar het waren er veel, er leek geen eind aan te komen. Eenmaal boven gekomen eventjes op adem komen om vervolgens de afdaling door het mulle zand te maken. Mijn benen voelden nog steeds goed aan echter, ik kreeg mijn ademhaling maar niet tot rust.

Wel moest ik lachen om de mensen die bij elke plas enorm hun best deden deze te omzeilen… hihi… je voeten worden toch wel nat, zeker in de regen, dus ik stampte gewoon rechtdoor, door de plassen heen, lekker!

Telkens weer omhoog en omlaag en veel mul zand, ondanks dat er een heleboel regen was gevallen inmiddels. Eindelijk kwamen we na een kilometer of 6 aan op het strand. Als een biljartlaken zo strak lag het strand erbij, heerlijk! Eindelijk kon ik mijn ademhaling tot rust krijgen en even fijn een gestaag tempo lopen. Helaas kwam er na 2 kilometer een eind aan het strand en moesten we de duinen weer in.Route Schoorl

Een flink eind voor mij liep een groepje die ik probeerde te volgen voor de juiste route, maar met de kronkelende weggetjes was dat niet makkelijk. Het groepje ging echter rechtdoor op het moment dat ik links in de struiken een lint zag hangen… Oei, wat nu? Zouden zij verkeerd lopen of begreep ik het niet goed? Heel even gewacht op een paar lopers achter mij om te vragen wat zij ervan dachten. En ja hoor, ik had het goed begrepen, we moesten links af, en in de verte zag ik die andere groep inmiddels al stil staan. En dan loop je ineens “voorop”, dan moet je dus ineens zélf op de route letten in plaats van als een “kuddedier” achter de rest aan te lopen… Best lastig, maar gelukkig waren er overal voldoende linten, dus konden we de route goed volgen.

Na ongeveer 14 kilometer vroeg ik mij af hoe lang ik al aan het lopen was. Zou ik mijn doel, om binnen de 2 uur te finishen, gaan halen? Vlak achter mij liep een man die zijn vrouw verzekerde dat ze nog tijd genoeg hadden, we waren pas 1:45 bezig. Echter een andere man zei dat dat niet waar was, we zaten al bijna op de 2 uur… Oeps, zou ik het dan toch niet gaan halen? Nog even “gas” erop, ik had geen idee hoe ver het nog was, maar ik wilde toch echt die 2 uur gaan halen… En plots hoor je dan die doedelzak… YES! Die staat bij de finish (had ik mij laten vertellen) dus ik moest vlakbij zijn!

Nog één bocht en dan sta je ineens boven aan de klimduin! Wow, wat is die HOOG! Helemaal beneden was de finish en zo hard als ik kon rende ik naar beneden, door het mulle zand. De man met de doedelzak stond halverwege de heuvel met hart en ziel te spelen, zó leuk, en beneden stonden groepjes mensen te klappen en te juichen, reuze gezellig! Eenmaal over de finish direct gekeken naar mijn tijd… YES… ik had mijn doel gehaald 1:58!!!

Leuk aandenken

Leuk aandenken

Helemaal doorweekt maar dolblij nam ik dankbaar het (alcoholvrije) biertje aan dat uitgereikt werd en liep ik snel terug naar de kantine waar het warm en droog was. Gelukkig hoefde ik niet al te lang te wachten op Claudette die mijn kleding in haar auto had bewaard. Snel droge kleding aan gedaan en nog even gezocht naar de andere loopmaatjes. Helaas kon ik niemand meer vinden dus ben ik maar naar huis gegaan alwaar ik moe maar ZEER voldaan in mijn warme badje ben gaan liggen… de tweede “hindernis” had ik ook genomen 🙂

Met een glimlach over de finish

Met een glimlach over de finish

Advertenties

9 reacties

  1. Super gedaan en het klinkt als een mooie loop ook nog eens!

  2. Weer een mooie trail gelopen. Gelukkig viel de meeste regen er naast. Klasse Yvonne

  3. Een machtige prestatie Yvonne, met al dat mulle zand en die hellingen was het een prachtige trail. En ik ging natuurlijk op mijn blote voeten ook dwars door die plassen, heerlijk!

  4. Goed gedaan hoor. Als het een beetje wil ben ik er volgend jaar ook bij.

  5. Wat goed van je Buuf en wat balen dat ik niet mee kon. Volgend jaar ben ik er hopelijk weer bij

  6. Ik wil eigenlijk maar één ding zeggen: YES!!!

  7. Mooi gedaan Yvonne, ondanks geen lift en ondanks rotweer, toch gegaan. Held!!

  8. Prima! Misschien neem ik ‘em volgend jaar ook eens mee in het programma.

Dank voor je reactie !!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: