langzaamaan

Lekker Hardlopen !

Triathlon Training

Op het moment dat ik mijn besluit had genomen om met de triathlon mee te doen kwam Nesrine met het idee om een keer met z’n allen te gaan trainen. Zij woont vlakbij de lokatie waar zij zelf al een triathlon gedaan heeft, dus het plan, om dat vanuit haar huis te doen, was al snel geboren. Alles is daar voorhanden, een mooie plas om in te zwemmen, Het Lint om over te fietsen en een stukje lopen, ach, dat kun je eigenlijk overal wel.

Zondagmiddag was het zover, de weersvoorspellingen waren niet heel erg zomers, het plan was om na afloop met z’n allen te gaan BBQ’en, maar heel slecht zou het niet worden, eigenlijk wel goed “sportweer”.

Tijdens het verzamelen bij Nesrine ontstond het eerste “obstakel” :  hoe kunnen wij onze mooie racefietsen onbeheerd achterlaten op een grasveldje terwijl wij aan het zwemmen zijn…. Gelukkig had Nicole een kettingslot en wilde Vanessa niet zwemmen vanwege haar schouder dus dat was snel opgelost. Tweede “obstakel” was : hoe nemen we onze hardloopschoenen mee zonder dat er iemand met een enorme rugzak moet fietsen…. Ook opgelost, we zouden terug fietsen naar het huis van Nesrine, daar onze loopschoenen aandoen en dan gaan hardlopen

Girlpower

Vanessa,Yvonne,Nesrine,Nicole,Iris

Dus gewapend met onze zwembrillen gingen wij op weg naar de Haarrijnseplas, op onze racefietsen, om een “stukje” te zwemmen.

De eerste meters gingen prima, er waren wat golfjes vanwege de wind maar het ging lekker. Totdat ik een enorme golf water binnen kreeg, zowel via mijn neus als via mijn mond… eventjes buiten adem ging ik op mijn rug zwemmen om toch die neusklem, die ik speciaal gekocht had, op mijn neus te zetten. Zo verder gezwommen ontdekte ik dat het een speciale techniek vereist om alleen maar via de mond te ademen, mijn neus zat immers potdicht door de neusklem. Toch maar weer de neusklem af….weer een golf water… neusklem weer op…  zo rommelend raakte ik meer en meer buiten adem en gingen ook mijn benen lam aanvoelen… Misschien niet zo’n goed idee om de dag ervoor in Maastricht te gaan winkelen… Na zo’n (volgens Garmina) 200 meter toch maar het water verlaten, mijn benen wilden niet meer wat mijn hoofd wilde. Ik zeg volgens Garmina want volgens mij had ik veel minder gezwommen, de andere “meiden” hadden wel de volledige afstand gezwommen en we gingen (half hollend) terug naar onze fietsen om de schoenen weer aan te doen en op de fiets te “klimmen”.

Het eerste rondje over het lint, al kwebbelend, ging lekker in een gestaag tempo. Beetje wind tegen en een beetje wind mee. We hadden lekker gefietst maar waren het erover eens dat de 7 km die we gereden hadden eigenlijk niet voldoende waren, dus nog maar een rondje in een iets hoger tempo. Dat heb ik geweten, we gingen op een gegeven moment zo’n 30km per uur. Ik ben niet zo’n snelheidsbeest dus moest een klein gaatje laten en bij een kruising gekomen stak er tussen ons in een auto over… ik vol in mijn remmen om een aanrijding te voorkomen…. maar ga vanuit stilstand maar eens een groep jonge meiden terughalen die zo’n 30 gemiddeld rijden… ik vol in de pedalen, sommige stukken reed ik 36 km/pu, maar kwam nauwelijks dichterbij. Gelukkig hadden ze het op een gegeven moment in de gaten en hielden even in om mij bij te laten komen. Toen weer volle bak verder…. ik kon nog even aanhaken maar moest na een paar kilometer “lossen” ik was een beetje leeg….  Na zo’n 17km bij Nesrine haar huis aangekomen loopschoenen aan, ik twijfelde oprecht of het wel zou doen… niet zeuren… je wilt dit zelf…. gewoon lopen!!

Loopschoenen aan en in een rustig, door Vanessa aangegeven tempo, gaan lopen. Het viel mij reuze mee dat ik überhaupt nog kon lopen, geen last van mijn enkel, geen last van slappe benen door het fietsen, had ik echt wel zoveel gegeven als ik dacht?? Ik kon zowaar het tempo redelijk bijhouden… op de laatste 500 meter na, toen voelde ik niet alleen mijn enkel maar ook mijn hele lijf… Gelukkig, ik had toch mijn best gedaan, volgens mijn lichaam 🙂

Weer bij Nesrine aangekomen mochten we allemaal douchen en ons omkleden en kregen we lekkere hapjes in afwachting van de heerlijke BBQ, het was immers best lekker weer, van regen geen sprake, lekker zonnetje en in haar tuin weinig wind.

Ondanks dat ik niet echt met deze jonge meiden mee kon komen heb ik genoten van deze dag, Nesrine en Robert bedankt voor de gastvrijheid en de heerlijke BBQ, allemaal helemaal geslaagd!!!

Heerlijk nagenieten tijdens de BBQ

Yvonne, Nicole, Iris, Nesrine, Vanessa

Advertenties

2 reacties

  1. Leuk hoor zo’n gezamelijke training dit zal vast zijn vruchten afwerpen bij de komende triathlons

  2. Niets zo leuk als samen sporten, jullie bewijzen het in een heel toepasselijke tijd dat sport verbind. Dat zwemmen komt wel goed gewoon veel doen. Als je de kans hebt gewoon in het water van de triathlon gaan zwemmen. Al is het maar even…. van elke slag leer je.

Dank voor je reactie !!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: